Badanie: Zmieniony mikrobiom jelitowy, metabolizm stwierdzony u japońskich pacjentów z RRMS, SPMS.

Linki, programy tv, rozporządzenia itp.

Moderator: Beata:)

kujaw
Posty: 136
Rejestracja: 2010-05-29, 20:04
Lokalizacja: Łódź

Badanie: Zmieniony mikrobiom jelitowy, metabolizm stwierdzony u japońskich pacjentów z RRMS, SPMS.

Postautor: kujaw » 2020-09-04, 21:33

Zmieniony mikrobiom jelitowy, metabolizm stwierdzony u japońskich pacjentów z RRMS, SPMS, wykazało badanie.

Zmiany w bakteriach jelitowych i metabolizmie bakterii zostały stwierdzone u Japończyków w różnych stadiach stwardnienia rozsianego (MS) w porównaniu do zdrowych kontroli, raport z badania.

Zmniejszona synteza kwasów tłuszczowych w bakteriach jelitowych stwierdzana u osób z nawracającym SM (RRMS) i zwiększonym stresem oksydacyjnym u pacjentów z wtórnie postępującym SM (SPMS) była charakterystyczna.

Badanie "Zmiany środowiska ekologicznego i funkcjonalnego jelit w różnych stadiach stwardnienia rozsianego" zostało opublikowane w czasopiśmie "Postępowania Narodowej Akademii Nauk".

SM jest chorobą autoimmunologiczną kształtowaną zarówno przez czynniki genetyczne, jak i środowiskowe. Biorąc pod uwagę tendencję wzrostową przypadków MS w ciągu ostatnich kilku dekad, szczególnie w takich krajach jak Japonia, gdzie genetyczne czynniki ryzyka są stosunkowo niezmienione, uważa się, że środowiskowe czynniki ryzyka odgrywają kluczową rolę w tej populacji.

W tym samym czasie zmiany z bardziej tradycyjnych diet japońskich na nowoczesne doprowadziły do zmniejszenia spożycia błonnika pokarmowego, o którym wiadomo, że zmienia liczbę i rodzaj bakterii żyjących w jelitach (mikrobiom jelitowy).

Ponadto, ostatnie badania sugerują, że mikrobiom jelitowy może być związany z rozwojem MS.

Nie badano jednak zrozumienia zmian mikrobiomów jelitowych między różnymi formami SM, takimi jak RRMS i SPMS.

Zespół kierowany przez naukowców z Narodowego Centrum Neurologii i Psychiatrii w Japonii wykorzystywał analizę genetyczną do identyfikacji mikrobów jelitowych wyizolowanych z próbek kału pobranych od 46 kobiet i 16 mężczyzn z RRMS (średni wiek 39 lat) oraz 9 kobiet i 6 mężczyzn z SPMS (średni wiek 43,3 lat) i porównywał wyniki z grupą 55 zdrowych osób kontrolnych (średni wiek 40 lat).

Podczas gdy analiza zróżnicowania mikrobów w pojedynczej próbce (alfa-różnorodność) nie wykazała istotnych różnic, stwierdzono istotne różnice w ogólnej strukturze mikrobów jelitowych (beta-różnorodność) pomiędzy pacjentami z RRMS i SPMS w porównaniu z grupą kontrolną. Na różnice te nie miały wpływu leki podawane pacjentom ani płeć, ani immunoterapia.

Łącznie zidentyfikowano 17 gatunków, wykazujących istotną różnicę w liczebności RRMS i kontroli, w tym większą liczebność bakterii Akkermansia muciniphila w RRMS. Badania sugerują, że A. muciniphila może odgrywać rolę w rozwoju MS, ponieważ może indukować prozapalną aktywność komórek.

Istotne różnice stwierdzono również między RRMS i kontroli w takich gatunkach jak Eubacterium rectale, Streptococcus salivarius i Megamonas funiformis.

W porównaniu z grupą kontrolną dziewięć gatunków zostało istotnie zredukowanych w RRMS, przy czym osiem z nich należało do bakterii typu Clostridia - w tym E. rectale. Bakterie te produkują substancję chemiczną zwaną maślanką, która jest "potencjalnie ochronna w stwardnieniu rozsianym", ponieważ może hamować odpowiedź immunologiczną i wykazano, że zmienia objawy w zwierzęcych modelach stwardnienia rozsianego, jak zauważyli naukowcy.

Badanie liczebności drobnoustrojów i parametrów klinicznych wykazało, że pięć z 17 gatunków zidentyfikowanych w grupie RRMS miało znaczące zmiany u tych, u których w ostatnim czasie wystąpiła aktywność choroby (pacjenci, którzy doświadczyli co najmniej jednego nawrotu klinicznego w ciągu jednego roku przed pobraniem próbki), czego nie zaobserwowano u tych, u których nie stwierdzono aktywności choroby w ostatnim czasie.

W grupie SPMS większa liczba bakterii Streptococcus parasanguinis i mniejsza liczba bakterii Eubacterium hallii była związana z cięższą chorobą.

Oceniano również różnice w szlakach metabolicznych bakterii, koncentrując się na różnicach funkcjonalnych w genach między grupą kontrolną a RRMS oraz między RRMS a SPMS.

Cztery z siedmiu głównych ścieżek, które zostały zredukowane w RRMS, były związane z metabolizmem energetycznym. Dwie z nich były zaangażowane w metabolizm dwóch substancji chemicznych znanych jako propanian (propionian) i butanian (maślan), które są ściśle związane z syntezą krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (SCFA). Jedna z nich była związana z biosyntezą witaminy B12.

"W RRMS potwierdzono wyraźne zmniejszenie biosyntezy maślanu i propionianu oraz odpowiadające mu zmiany metaboliczne w porównaniu z [zdrową kontrolą]" - pisali badacze.

Porównanie chorych z RRMS i SPMS wykazało różnice w ścieżkach związanych z naprawą DNA, przy czym dwa kluczowe enzymy były istotnie wzbogacone w te z SPMS w porównaniu z grupą kontrolną lub RRMS.

Sugerowało to wysoki poziom stresu oksydacyjnego w próbkach SPMS. Należy zauważyć, że stres oksydacyjny odnosi się do braku równowagi między produkcją wolnych rodników uszkadzających tkanki - naturalnych produktów ubocznych procesów chemicznych, takich jak metabolizm - a zdolnością komórek do ich detoksykacji.

W celu potwierdzenia występowania stresu oksydacyjnego oceniono stosunek utlenionego związku siarki zwanego cysteiną-S do nieutlenionej cysteiny (zredukowanej). Wyniki wykazały, że stosunek ten był istotnie wyższy w SPMS niż w grupie kontrolnej.

"Wyniki te dodatkowo potwierdzają przekonanie, że zwiększony poziom niedopasowania DNA jest prawdopodobnie spowodowany nadmiernym stresem oksydacyjnym w jelitach pacjentów z SPMS" - napisali badacze.

Zespół badał również szlaki metaboliczne związane z trzema podstawowymi grupami pokarmowymi - węglowodanami, białkami i tłuszczami - aby ocenić możliwy wpływ diety na mikrobiom jelitowy.

Geny związane z metabolizmem węglowodanów były istotnie zmniejszone w SPMS w porównaniu z grupą kontrolną, natomiast geny związane z metabolizmem białek i tłuszczów nie różniły się w grupie kontrolnej i grupie pacjentów.

"W związku z tym obniżony metabolizm węglowodanów może być mechanizmem zwiększonych stanów oksydacyjnych w jelitach pacjentów z SPMS" - napisali naukowcy.

Ostateczną analizę stężenia SCFA, takich jak maślan, który może mieć działanie ochronne, przeprowadzono na podstawie próbek pobranych od 12 pacjentów z RRMS, 9 pacjentów z SPMS i 8 osób z grupy kontrolnej.

Poziomy SCFA w kale, w tym octanu, propionianu i maślanu, były istotnie niższe u pacjentów z RRMS i SPMS w porównaniu z grupą kontrolną.

"W ten sposób ekologiczne i funkcjonalne mikrośrodowiska w jelitach uległy znacznym zmianom w różnych postaciach SM" - podsumował zespół. "W szczególności charakteryzowały się zmniejszoną biosyntezą SCFA w RRMS i podwyższonym poziomem oksydacji w SPMS".

"Ponieważ podwyższony poziom stresu oksydacyjnego jest ściśle związany z przewlekłym zapaleniem nerwów i neurodegeneracją, obecny wynik otwiera drogę do wspomaganego danymi mikrobiologicznymi zarządzania SM, przydatnego w zapobieganiu postępowi choroby" - dodał zespół.


Źródło: https://multiplesclerosisnewstoday.com/ ... sclerosis/

Wróć do „Znalezione w sieci”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 5 gości