Persefona, mamy jeszcze do wykonania test na borelioze (IgG, IgM), poziom wit. B 12, przeciwciała ANA, n-DNA, ANCA i po tym decyzja czy robić nakłucie lędzwiowe.
Wynik WPW jest taki, że P100 [ms] dla lewego oka dla O1, O2 i O3 dał wynik odpowiednio 113,21; 112,5 i 119,10 a dla prawego 112,5; 112,5 i 113,4.
Ocena jest taka: morfologia zapisu zaburzona, latencja załamka P100 w granicach normy. Wynik badania w granicach normy, wskazana kontrola za 3-4 miesiące.
Może to zaburzenie zapisu wynika w ogóle z faktu, że lekki oczopląs ciągle się utrzymuje?
W skrócie sytuacja wygląda tak, że po wyjściu ze szpitala po sterydach i diagnozie sm (mąż do szpitala tarfił z oczopląsem) na piśmie, udaliśmy się do poradni specjalsitycznej. Tak lekarz stwierdził po badaniu (ostykiwaie o smyranie
![n ;)](./images/smilies/004.gif)
oraz wywiadzie, że diagnoza została postawiona pochopnie. NIe patrzył na zdjęcia z MRI tylko na opis z którego wynika, że jest kilka zmian mogących odpowiadać procesowi demielizacyjnemu, bez wzmocnień, bez cech zaniku, bez zmiany podnamiotowej. Czyli kryt. McDonalda nie zostają spełnione.
Mąż podczas badania ma silne odruchy brzuszne, co jest podobno rzadko spotykane w sm. Brak odruchu Babińskiego bodajrze. W szpitalu dodatnia próba Romberga.
Zastanawiające jest to, że objawy oczopląsu nasilały się rano, zmniejszały popołudniu i wieczorem. Typowe dla depresji, na która mąż leczy się od kilku lat. Silne odruchy brzuszne są typowe dla zaburzeń nerwicowych.
Ale ojciec męża chorował na sm, miał bardzo ciężki przebieg. Zmarł w wieku 40-tu paru lat, Sm wyniszczyło mózg do tego stopnia, że zmarł w trakcie ataku padaczkowego.
Narazie trudno powiedzieć w jakim kierunku idzie diagnozowanie, sprawdzane są różne przyczyny.
Pare lat temu miałam identyczne objawy, ale moje MRI było czyste (fakt, że bez kontrastu). Przyczyną była silna depresja lękowa.